Αποκατάσταση Μαστού

Η επανόρθωση του μαστού μετά την μαστεκτομή είναι απαραίτητη αν σκεφτεί κανείς τον μόνιμο ακρωτηριασμό και τα προβλήματα ψυχολογικά, κοινωνικά και εμφανισιακά που δημιουργεί αυτή η επέμβαση.

Η ασθενής μπορεί να επισκεφθεί τον πλαστικό χειρουργό πριν την μαστεκτομή και συζητήσει μαζί του την δυνατότητα της αποκατάστασης είτε άμεσα (ταυτόχρονα με την μαστεκτομή) είτε απώτερα ( μέτα από 6 μήνες) καθώς και τον τρόπο που θα γίνει αυτή η αποκατάσταση.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που εφαρμόζονται για την αποκατάσταση του μαστού, η επιλογή εξαρτάται από την κατάσταση της περιοχής (είδος μαστεκτομής, ακτινοθεραπεία κλπ.) επιθυμία της ασθενούς και εμπειρία του πλαστικού χειρουργού.

Μείωση Μαστών

Το μέγεθος του γυναικείου στήθους επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες μεταξύ των οποίων η κληρονομικότητα, οι ορμονικές μεταβολές και το σωματικό βάρος. Έτσι σε πολλές γυναίκες δημιουργούνται προβλήματα νωρίς στην εφηβική ηλικία, λόγω κληρονομικότητας, ενώ σε άλλες τα προβλήματα εμφανίζονται αργότερα, κατά τη μέση ηλικία, λόγω μεταβολών των ορμονών. Ανεξαρτήτως της αιτιολογίας όμως τα προβλήματα που δημιουργούνται από το υπερβολικά μεγάλο στήθος είναι κοινά: πόνος στην πλάτη ή τον αυχένα, ραβδώσεις στους ώμους από το στηθόδεσμο λόγω του βάρους, εξανθήματα και ερεθισμοί κάτω από τους μαστούς, δυσκολίες στο ντύσιμο και βεβαίως ψυχολογικά προβλήματα.

Λαγόχειλο Λυκόστομα

Σχιστία της υπερώας, κοινώς ουρανίσκου, γνωστή ως λυκόστομα. Μπορεί να συνυπάρχει με τη χειλεοσχιστία ή εμφανίζεται μεμονωμένα με συχνότητα 1:2500 γεννήσεις. Η ποικιλομορφία της έχει οδηγήσει τους ερευνητές σε πολλές ταξινομήσεις, που έχουν βέβαια επιστημονικό ενδιαφέρον, αλλά δεν προσφέρουν ιδιαίτερη βοήθεια στην πράξη.

Πολλά προβλήματα δημιουργεί στο νεογνό το λυκόστομα:

Χειρουργική Άκρας Χειρός

Φλεγμονώδεις Παθήσεις

Οι φλεγμονές που προσβάλλουν το άκρο χέρι αναπτύσσονται μετά από τραυματισμό. Το δέρμα και η εν τω βάθει περιτονία, διαμερισματοποιούν το χέρι σε περιοχές οι οποίες προδιαθέτουν σε διάχυση της φλεγμονής. Αυτές είναι, οι ράγες των δακτύλων το 1ο μεσοδακτύλιο διάστημα, η μεσότητα της παλάμης, οι περιοχές του θέναρος και του οπισθέναρος. Η μόλυνση και το οίδημα των ιστών, επηρεάζει την αιμάτωσή τους, κυρίως τη φλεβική και λεμφική κυκλοφορία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση. Τα έλυτρα των τενόντων, οι αρθρώσεις, τα οστά και η περιονύχιος περιοχή παρουσιάζουν ελαττωμένη φυσική άμυνα και προσβάλλονται συνηθέστερα.

Η θεραπευτική τους αντιμετώπιση περιλαμβάνει την ανύψωση και ακινητοποίηση του χεριού, ενώ απαραίτητη θεωρείται η συστηματική χορήγηση αντιβιοτικών. Σε περίπτωση δημιουργίας αποστήματος, επιβάλλεται η διάνοιξη και η παροχέτευσή του. Ιδιαίτερη προσοχή λαμβάνεται, ως προς τη θέση των χειρουργικών τομών ώστε να αποφευχθούν οι ρικνωτικές ουλές και ο τραυματισμός αγγείων και νεύρων. Οι κυριότερες φλεγμονές είναι:

Εγκαύματα

Eίναι βαριά κάκωση του δέρματος και των βλεννογόνων και προκαλείται από την επίδραση θερμικών, χημικών ή ηλεκτρικών αιτίων.

Η αντιμετώπιση εγκαυμάτων σε ορισμένες περιοχές του σώματος, ανεξάρτητα από το μέγεθος αυτών, απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές, ώστε να αποφευχθούν λειτουργικές ανωμαλίες. Οι περιοχές αυτές είναι τα άκρα, η περιοχή του προσώπου και τα γεννητικά όργανα. Η σωστή αντιμετώπιση του εγκαύματος στην οξεία φάση αυτού με τη χρήση ουσιών που απομακρύνουν τον κίνδυνο επιμόλυνσης της εγκαυματικής περιοχής, την αφαίρεση των νεκρωμένων ιστών και την κάλυψη εάν χρειαστεί των εγκαυματικών περιοχών με δερματικά μοσχεύματα, αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην επίτευξη του καλύτερου δυνατού αισθητικού και λειτουργικού αποτελέσματος. Η αντιμετώπιση των μετεγκαυματικών ουλών σε δεύτερο στάδιο μπορεί να απαιτεί τη χρήση μοσχευμάτων δέρματος και κρημνών (δέρμα, λίπος ή και μύες από γειτονικές υγιείς περιοχές του σώματος μεταφέρονται στις περιοχές του εγκαύματος).

Καρκίνοι Δέρματος

Oι όγκοι του δέρματος διακρίνονται σε καλοήθεις και κακοήθεις. H διάκριση μεταξύ των δύο κατηγοριών δεν είναι πάντοτε εύκολη από τον κλινικό γιατρό. Tις περισσότερες φορές μια βλάβη του δέρματος είναι απαραίτητο να αφαιρεθεί χειρουργικά και να εξεταστεί από παθολογοανατόμο. H ιστολογική εξέταση ενός ογκιδίου θα θέσει με ακρίβεια τη διάγνωση.

Oι ενδείξεις για τη θεραπευτική αντιμετώπιση ενός καλοήθους όγκου μπορεί να είναι:

α) οργανικές, όταν ο όγκος αλλάζει συμπεριφορά δηλαδή μεγαλώνει απότομα, αλλάζει χροιά, εξελκούται, προκαλεί πόνο ή κνησμό και

β) αισθητικές, όταν προκαλεί δυσμορφία λόγω θέσης, μεγέθους ή χροιάς.

Tα καρκινώματα του δέρματος αποτελούν τη συχνότερη μορφή νεοπλάσματος στον άνθρωπο (το ποσοστό εμφάνισης σε πληθυσμό άνω των 65 χρόνων είναι 40 - 50%).